Nachtbries

nachtbries

Zij neemt de wind gelaten
Deint mee met pufjes lucht
Een stem die wij vergaten
Klinkt door in elke zucht

Takken en handen klappen
Boom vloeit met vrouw ineen
Haar bloed stroomt met zijn sappen
Door beider merg en been

Zo kan zij eeuwen bloeien
Elk jaar wordt hij beloond
Haar wijsheid die blijft groeien
En wijds zijn toppen kroont

Het nachtelijke duister
Heeft zij de angst ontnomen
Ritselend troostgefluister
Weerklinkt in ieders dromen

V.L. 5 augustus 2015

Picture credit: unknown

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Voor M.

irina_karkabi4

Art by Irina Karkabi

Waar ogen ons niet mogen zien
Waar luisteraars niet mogen horen
Is elke ruimte tergend krap
Past net een rietje appelsap
Om kussen in hun kiem te smoren
Het sap nét zoet genoeg misschien

Verstolen blikken raken vluchtig
Handen verwijlen schrijnend kort
Terwijl jouw liefde zich ontpopt
Mijn hart voor jou steeds harder klopt
Bewaken wij ons heim’lijk fort
En spreken onze woorden luchtig

Dan in de nacht lig ik te woelen
Heimwee naar jou is slapeloos
Het dekbed klem tussen mijn dijen
Het kussen nat van ’t stille schreien
In liefde nu nog kwetsbaar broos
Wil ik je veilig naast me voelen

V.L. 7 maart 2015

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Slaap zacht, lief kind

slaap zacht

(painting: Brita Seifert)

Slaap zacht, lief kind, slaap zacht
Want morgen is misschien niet meer
Zoals je had verwacht

Dan ben je beter uitgerust
Als je je wereld plots ziet branden
De vrede niet in eigen handen
Maar door een ander uitgeblust

Rust zacht, lief kind, rust goed
Want morgen doet je hartje zeer
Waad jij door al het bloed

Dan ben je onschuld, ben je stil
Hoopt dat de spiegel in je ogen
Vertelt hoe jij je voelt bedrogen
Gebroken kind, wat niemand wil

Droom zacht lief kind, droom voort
Want morgen zal wel deze keer
Niet zijn zoals het hoort

Dan ben ik hier, dichtbij, bij jou
En vecht ik, als leeuwin, als stem
Verwoord de grens, beding een rem
Ik ben je moeder, eeuwig trouw

Slaap zacht, lief kind, slaap zacht
Want morgen doet wellicht wel zeer
Een vorm van overmacht

Dan troost ik je waar dat nog werkt
Vertel je over mensen, dingen
Ga ik een sussend liedje zingen
Samen, in liefde, staan wij sterk

V.L. 11 jan 2015

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

UIT STOF

uit stof

Toen jij mijn al gebroken hart
Dat ik je gaf
Terugsmeet
Op de grond onder mijn voeten

De stukjes op de kille steen
Uiteenvielen
In stof

Toen de storm die volgde
Alles wegblies
Spoorloos

Toen dacht ik uitgehold
Niets meer te kunnen geven

Maar tranen spoelen ogen schoon
Ik kan weer zien
Vertrouwen
In mijn sterke, goede hart

Weet dat elk hartenstofje
Ergens landt
Ontkiemt

Nu kan het verder groeien
Bij wie het wil
Gedeeld

Nu kan ik iedereen
Een stukje ervan geven

V.L. 24-12-2014

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

OP WEG

op weg

(woodcut credit: lonely wanderer by Edgar Dorsey Taylor)


Wandelaar, door storm en regen
Zwaar als zijn hart is zijn gebed
Vraagt sprankjes zon een hoopjes zegen
Een doel waarop men zinnen zet

Natuur stroomt in en uit zijn ogen
Hoopt dat hij blind een afslag vindt
Naar wegen vol met regenbogen
Waar ied’re druppel zonlicht bindt

Waar neerslag mantels niet verzwaart
De wind slechts laatste tranen droogt
Waar elk verlangen hoop bewaart
En warmte zielenpijn gedoogt

Kwetsbare zool op scherpe stenen
Ferme gedachte drijft hem voort
Als hij maar ophoudt nu, met wenen
Zijn eigen lichtbron niet verstoort

Vindt hij op deze tocht nog wel
Een gids, een steun, een reisgezel

V.L. 14-11-2014

Geplaatst in De weg, Ervaringen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Just before goodbye (a song for Marga)

totaleclipse

I just never stood outside a door and felt excluded, not like this before….
Never have I wondered what would happen if I sank into the open floor.

Through a mist of pain I hear the birds, I see the sun, the branches of the trees
Outside my window is another world that calls and waits to say goodbye to me……

No more wondering
No more crying
No more thinking
No denying
Stop the fighting
End the dying
Feel the lightning
And start flying……….

Under sheets of love I feel the hidden, gnawing monster is consuming me
I plead to stop the nibbling, to have mercy, to be quick and just take all of me

My prison floor is bare and hard, but in a funny way reflects the light in me…
I long for the eclipse, the shadow moon, to bring me up and make a star of me…..

No more wondering
No more crying
No more thinking
No denying
Stop the fighting
End the dying
Feel the lightning
And start flying……….

V.L. 21-5-2014

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Vluchtige magie

vluchtige magieZomaar op een dag in je leven is er ineens een moment van magie. Een vogeltje strijkt neer, op je hand, blijkbaar niet bang en iets herkennend in jou dat genoeg vertrouwen geeft om dichtbij je te willen zijn. Je voelt de zachte, bijna tedere aanraking van de veertjes tegen je vingers en het wild, ongetemd kloppende hartje in je handpalm.
Het ontroert je zodanig, het gevoel daarbij is zo mooi dat je het vogeltje het liefst voor altijd bij je zou willen houden. Misschien zou je het wel in een kooitje willen stoppen omdat je er dan zeker van kunt zijn dat het niet voorgoed in de lucht zal verdwijnen Maar je kunt het niet. Want je wéét dat het niet meer zichzelf zou kunnen zijn in jouw vlechtwerk van grenzen. Dat het gevederde wezentje alleen maar blij kan blijven zingen als het vrij kan vliegen. Het enige dat je kunt hopen is dat het je nog eens opzoekt, ooit, als het dat zélf wil.

14 april 2014

Geplaatst in De weg, Ervaringen | Tags: , | Een reactie plaatsen