UIT STOF

uit stof

Toen jij mijn al gebroken hart
Dat ik je gaf
Terugsmeet
Op de grond onder mijn voeten

De stukjes op de kille steen
Uiteenvielen
In stof

Toen de storm die volgde
Alles wegblies
Spoorloos

Toen dacht ik uitgehold
Niets meer te kunnen geven

Maar tranen spoelen ogen schoon
Ik kan weer zien
Vertrouwen
In mijn sterke, goede hart

Weet dat elk hartenstofje
Ergens landt
Ontkiemt

Nu kan het verder groeien
Bij wie het wil
Gedeeld

Nu kan ik iedereen
Een stukje ervan geven

V.L. 24-12-2014

Advertenties

Over Vera Leimann

Als klein kind al kon ik het niet uitstaan als ik iets niet begreep. Het liet me niet los. Ik stel hem nog steeds, die vraag: "Waarom?" Meerdere malen per dag, maar zelden meer hardop. Er is namelijk bijna nooit één vaststaand antwoord op die vraag. Schrijven helpt me mijn gedachten te ordenen. Het helpt me om de mechanismen achter dingen en gebeurtenissen te ontdekken en beter te begrijpen wat het betekent mens te zijn. Als elk blogstukje uiteindelijk een puzzelstukje oplevert waar ook jij, beste lezer, iets aan kan hebben, dan ben al heel tevreden.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s