OP WEG

op weg

(woodcut credit: lonely wanderer by Edgar Dorsey Taylor)


Wandelaar, door storm en regen
Zwaar als zijn hart is zijn gebed
Vraagt sprankjes zon een hoopjes zegen
Een doel waarop men zinnen zet

Natuur stroomt in en uit zijn ogen
Hoopt dat hij blind een afslag vindt
Naar wegen vol met regenbogen
Waar ied’re druppel zonlicht bindt

Waar neerslag mantels niet verzwaart
De wind slechts laatste tranen droogt
Waar elk verlangen hoop bewaart
En warmte zielenpijn gedoogt

Kwetsbare zool op scherpe stenen
Ferme gedachte drijft hem voort
Als hij maar ophoudt nu, met wenen
Zijn eigen lichtbron niet verstoort

Vindt hij op deze tocht nog wel
Een gids, een steun, een reisgezel

V.L. 14-11-2014

Advertenties

Over Vera Leimann

Als klein kind al kon ik het niet uitstaan als ik iets niet begreep. Het liet me niet los. Ik stel hem nog steeds, die vraag: "Waarom?" Meerdere malen per dag, maar zelden meer hardop. Er is namelijk bijna nooit één vaststaand antwoord op die vraag. Schrijven helpt me mijn gedachten te ordenen. Het helpt me om de mechanismen achter dingen en gebeurtenissen te ontdekken en beter te begrijpen wat het betekent mens te zijn. Als elk blogstukje uiteindelijk een puzzelstukje oplevert waar ook jij, beste lezer, iets aan kan hebben, dan ben al heel tevreden.
Dit bericht werd geplaatst in De weg, Ervaringen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s