Vluchtige magie

vluchtige magieZomaar op een dag in je leven is er ineens een moment van magie. Een vogeltje strijkt neer, op je hand, blijkbaar niet bang en iets herkennend in jou dat genoeg vertrouwen geeft om dichtbij je te willen zijn. Je voelt de zachte, bijna tedere aanraking van de veertjes tegen je vingers en het wild, ongetemd kloppende hartje in je handpalm.
Het ontroert je zodanig, het gevoel daarbij is zo mooi dat je het vogeltje het liefst voor altijd bij je zou willen houden. Misschien zou je het wel in een kooitje willen stoppen omdat je er dan zeker van kunt zijn dat het niet voorgoed in de lucht zal verdwijnen Maar je kunt het niet. Want je wéét dat het niet meer zichzelf zou kunnen zijn in jouw vlechtwerk van grenzen. Dat het gevederde wezentje alleen maar blij kan blijven zingen als het vrij kan vliegen. Het enige dat je kunt hopen is dat het je nog eens opzoekt, ooit, als het dat zélf wil.

14 april 2014

Advertenties

Over Vera Leimann

Als klein kind al kon ik het niet uitstaan als ik iets niet begreep. Het liet me niet los. Ik stel hem nog steeds, die vraag: "Waarom?" Meerdere malen per dag, maar zelden meer hardop. Er is namelijk bijna nooit één vaststaand antwoord op die vraag. Schrijven helpt me mijn gedachten te ordenen. Het helpt me om de mechanismen achter dingen en gebeurtenissen te ontdekken en beter te begrijpen wat het betekent mens te zijn. Als elk blogstukje uiteindelijk een puzzelstukje oplevert waar ook jij, beste lezer, iets aan kan hebben, dan ben al heel tevreden.
Dit bericht werd geplaatst in De weg, Ervaringen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s