DAUWDRUPPEL

dauwdruppelWeet je nog dat je zo onbezorgd kon lachen dat het geluid van je eigen lach je deed denken aan de parelende waterdruppels die bleven kleven op de ruwe bladeren van de vrouwenmantel? Druppels waarin je de reflectie van de helderblauwe, zondoordrenkte lucht kon zien voordat ze in de hitte verdampten of door de zwaartekracht alsnog hun weg zochten naar de donkere en toch zo vruchtbare aarde? Voorzichtig gaf je de plant een tikje om de druppels te zien vloeien. Zoals de dikke kindertranen die je diep van binnen huilde……

1 April 2014

Advertenties

Over Vera Leimann

Als klein kind al kon ik het niet uitstaan als ik iets niet begreep. Het liet me niet los. Ik stel hem nog steeds, die vraag: "Waarom?" Meerdere malen per dag, maar zelden meer hardop. Er is namelijk bijna nooit één vaststaand antwoord op die vraag. Schrijven helpt me mijn gedachten te ordenen. Het helpt me om de mechanismen achter dingen en gebeurtenissen te ontdekken en beter te begrijpen wat het betekent mens te zijn. Als elk blogstukje uiteindelijk een puzzelstukje oplevert waar ook jij, beste lezer, iets aan kan hebben, dan ben al heel tevreden.
Dit bericht werd geplaatst in De weg en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s