VERTROUWEN

trut

Jouw woord is dag, moment, het nu
Ik luister daarnaar, heel gewoon
Wat er gebeurt, voor jou, wel cru
Raakt me dan wel, maar nee, geen troon

Vanwaar ik roep: ik weet het wel
Ik voel, ik proef, en krijg een beeld
Dát is hoe ik de waarheid tel
Waarbij ervaring soms wel scheelt

Ik zie je dan voor wie je bent
Al voel ik jou soms niet begrepen
Word je dan morgen nog herkend?
Met alle kruisen, dikke strepen

Zo wandel ik van uur naar uur
En handel slechts in goeder trouw
Begrip is slechts van korte duur
Maar ik gelóóf altijd in jou.

Advertenties

Over Vera Leimann

Als klein kind al kon ik het niet uitstaan als ik iets niet begreep. Het liet me niet los. Ik stel hem nog steeds, die vraag: "Waarom?" Meerdere malen per dag, maar zelden meer hardop. Er is namelijk bijna nooit één vaststaand antwoord op die vraag. Schrijven helpt me mijn gedachten te ordenen. Het helpt me om de mechanismen achter dingen en gebeurtenissen te ontdekken en beter te begrijpen wat het betekent mens te zijn. Als elk blogstukje uiteindelijk een puzzelstukje oplevert waar ook jij, beste lezer, iets aan kan hebben, dan ben al heel tevreden.
Dit bericht werd geplaatst in Gedachtenspinsels en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s