Retraite

retraite

Als warmte steeds weer kou moet worden
Woorden in stilte overgaan
Openhartigheid verandert
In geslotenheid

Dagen of wekenlang
Je weet nooit hoe lang

Dan is het tijd om je hart te sparen
Te verzegelen in lagen zalf
Zorgvuldig op te bergen
Veilig en ver weg

Maanden of jarenlang
Je weet nooit hoe lang

Mocht het liefdevol de ruimte krijgen
Zal het vanzelf weer opengaan
Zo groot als het ooit was
Onbevangen sterk

Misschien een leven lang
Je weet nooit hoe lang

V.L. november 2013

Advertenties

Over Vera Leimann

Als klein kind al kon ik het niet uitstaan als ik iets niet begreep. Het liet me niet los. Ik stel hem nog steeds, die vraag: "Waarom?" Meerdere malen per dag, maar zelden meer hardop. Er is namelijk bijna nooit één vaststaand antwoord op die vraag. Schrijven helpt me mijn gedachten te ordenen. Het helpt me om de mechanismen achter dingen en gebeurtenissen te ontdekken en beter te begrijpen wat het betekent mens te zijn. Als elk blogstukje uiteindelijk een puzzelstukje oplevert waar ook jij, beste lezer, iets aan kan hebben, dan ben al heel tevreden.
Dit bericht werd geplaatst in De weg en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s