Dein Gesicht (voor mijn moeder)

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Es war an einem kalten Novembertag
Dass du zwischen weissen Laken lagst
Dort sah ich zum ersten Mal das Licht
Zum ersten Mal auch dein Gesicht

Dieses Gesicht lernte ich kennen
Wie ein oft gelesenes Buch
Deine Stimmung so erkennen
Dich fühlen wie ein weiches Tuch

Dein Gesicht ist immer da für mich
Stets vor Augen
Ich liebe dich

V.L. mei 2013

Advertenties

Over Vera Leimann

Als klein kind al kon ik het niet uitstaan als ik iets niet begreep. Het liet me niet los. Ik stel hem nog steeds, die vraag: "Waarom?" Meerdere malen per dag, maar zelden meer hardop. Er is namelijk bijna nooit één vaststaand antwoord op die vraag. Schrijven helpt me mijn gedachten te ordenen. Het helpt me om de mechanismen achter dingen en gebeurtenissen te ontdekken en beter te begrijpen wat het betekent mens te zijn. Als elk blogstukje uiteindelijk een puzzelstukje oplevert waar ook jij, beste lezer, iets aan kan hebben, dan ben al heel tevreden.
Dit bericht werd geplaatst in De weg, Ervaringen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s