VOGELVRIJ

birdonhand

Fladderend kwam je
En keek me aan
Afwachtend
Met kloppend hart
Ik kon niet anders
Dan je te voeden
Je riep me
Hongerig als je was.

Ik kreeg je vertrouwen
Steeds dichterbij
Betoverend
Verrees je lied
Ik kon niet anders
Dan je te lokken
Ik riep je
Hongerig als ik was.

Ik doe dat niet meer
Laat je nu vrij
Wat wil je?
Een gouden kooi?
Ik kan niet anders
Dan maar te hopen
Dat je vrij
Bij mij wilt zijn.

V.L.  mei 2013

Advertenties

Over Vera Leimann

Als klein kind al kon ik het niet uitstaan als ik iets niet begreep. Het liet me niet los. Ik stel hem nog steeds, die vraag: "Waarom?" Meerdere malen per dag, maar zelden meer hardop. Er is namelijk bijna nooit één vaststaand antwoord op die vraag. Schrijven helpt me mijn gedachten te ordenen. Het helpt me om de mechanismen achter dingen en gebeurtenissen te ontdekken en beter te begrijpen wat het betekent mens te zijn. Als elk blogstukje uiteindelijk een puzzelstukje oplevert waar ook jij, beste lezer, iets aan kan hebben, dan ben al heel tevreden.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s