Marmercake

Ik bakte een marmercake voor je,  mijn lief, en stopte er mijn hele ziel in.  Zodat je kon proeven en zien waaruit ik besta. Kristalheldere suiker, bittere chocola, in een onvoorspelbaar patroon. Het werd een mooie cake, precies zoals ik had gehoopt.  Yin en Yang.

Ik gaf hem aan je en keek gespannen toe hoe jij de eerste hap nam. Je verslikte je en keerde je hoestend af van mij.  Ik wachtte angstig totdat je je weer om zou draaien en me zou zeggen dat alles goed was. Toen je me weer aankeek had je een platgeslagen pannenkoek in je hand, poepbruin, net een koeienvlaai.  Je gooide hem walgend in mijn schoot.

Hoe kan ik van deze koeienvlaai ooit weer mijn mooie marmercake maken?

Advertenties

Over Vera Leimann

Als klein kind al kon ik het niet uitstaan als ik iets niet begreep. Het liet me niet los. Ik stel hem nog steeds, die vraag: "Waarom?" Meerdere malen per dag, maar zelden meer hardop. Er is namelijk bijna nooit één vaststaand antwoord op die vraag. Schrijven helpt me mijn gedachten te ordenen. Het helpt me om de mechanismen achter dingen en gebeurtenissen te ontdekken en beter te begrijpen wat het betekent mens te zijn. Als elk blogstukje uiteindelijk een puzzelstukje oplevert waar ook jij, beste lezer, iets aan kan hebben, dan ben al heel tevreden.
Dit bericht werd geplaatst in Ervaringen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Marmercake

    • Vera zegt:

      Thanx! En zo grappig, ik zag je al op Twitter, je multiculturele tongval klinkt zo bekend in mijn eigen (multiculturele) oren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s